üzümü yatarak yeme boğulursun…

Posted by: yagmure on: 16/02/2010

• In: aile
• Comment!

İlk yazıma hayatımın en önemli ve etken varlığı olan annemle başlamak istiyorum.
Namı diğer Diablo (asıl adı bana kalsın) annem aslen pek şahane bir insan olmakla beraber hafiften dominant bir kişiliktir. Dominant sıfatı kendisinin tam tabiri olmaka beraber kendisi asla kabul etmez ve klişe anne söylemlerinden “anne olunca anlarsın”ı sıklıkla kullanarak bunun içgüdüsel olduğunu iddia eder. Peki ne yapıyor bu güzel insan diye sorarsanız cevap saymakla bitmez olur. Yediğine, içtğine, giydiğine, sevdiğine, sevildiğine, işine, sivilcene mutlaka bir söyleceği vardır ve bu söylenecekler asla içde kalmaz mutlaka ve mutlaka söylenir. Belki bugün sonunda “keller beni eller” diye nida attığım yaşanan kişisel çekişmelerin en önemli nedenidir canım annem.

kısa zaman önce gerçekleşen bir olayı sizinle paylaşsam belki beni biraz anlarsınız…
ben yaklaşık 2 senedir yalnız yaşıyorum (bu yalnız yaşama olayımın başlangıcı ayrı bir macera, hazır olduğumda sizinle bir başka episode’da paylaşmaktan gurur ve onur duyarım) ama bu yalnız yaşama durumu sizi aldatmasın ailem evimin yaklaşık 500 mt. ötesinde yaşıyor. Bu da pek tabii annemin yoğun ısrarlarının sonucu olarak gerçekleşti tahmin edersiniz ki…
31 yaşında kadının eve gelişi, gidişi günde 20 kere edilen telefonlarla kontrol edilir o ayrıııı, ama hele de o telefon bir açılmazsa siz seyreyleyin o vakit gümbürtüyü.
işte maceramız da böyle başlıyor. bundan yaklaşık 6 ay önce, günlerden sıcak bır sonbahar gününde annem sağolsun bana alışveriş yapar bir iki ana gıda maddesinin yanında söylemesi ayıp bir de üzüm alır. eve gelince tabii ki edilen kontrol telefonu esnasında, kapını kitledin mi vb. soruların ardından ne yiyeceksin sorusuna ben büyük bir gaflet içinde ne bilim meyva falan atıştırım cevabını verince bomba patlar. “Aman kızım üzümü yatarak yeme boğulursun” uyarısını duyunca zaten bana bir cinnet gelir ve bir hışım o telefon kapanır. Ardından ben nette takılırken telefonun acı acı çalan sesini duymam veya duymak işime gelmez. bunda 15 dk. sonra kapı sanki yıkılırcasına çalar. ben belki beyaz atlı pirensim beni bulmuştur taa kapıma kadar gelmiştir diye umutla kapıya koşarım ve fekat içimden bir ses durumun onunla alakası olmadığını bana fısıldar pek tabii. kapıyı açtığımda alı al moru mor annemi görmek benim için bir şok olmaz ama sormadan da edemem “Anne deli misin ne çalıyosun kapıyı zar zar” dediğimde aldığım cevap en çok isyan ettiğim cümlelerden biridir. “Telefonu açmayınca üzüm yerken boğuldun sandım, ölmeden kurtarmaya geldim”. Siz bana söyleyin buna “KELLER BENİ ELLER” denmez de ne denir!!!
Annem seni çok seviyorum o ayrııı )))

Etiketler: anne, üzüm, diablo, dominant