inspector gadget…

Posted by: yagmure on: 09/03/2010

• In: aile | aşk meşk
• Comment!

evetttt biliyorum sanki bu ailem ve beni anlatan bir blog havasında ama adams family ayarında bir aile olduğumuzdan, bütün “keller beni eller” durumları burdan çıkıyor.
öyle çok sevgilisi olan bir kadın olmadım hiçbir zaman, yanlış anlaşılmasın bu durumla gurur falan duymuyorum ve hatta aksine keşkem herkesle çıksaymışım diyorum şimdilerde. ama bakmayın rahibe teresa falan da diildim. asıl sebep şundan ortaokul ve lise hayatım boyunca en yakın arkadaşlarım üç erkek ve bir kızdan oluşmaktaydı. en yakın arkadaşların erkek olunca hem tavırlar daha erkeksi oluyor, hem de çevrende dolaşan üç ayı yüzünden insanların yanına yaklaşması da pek kolay olmuyor.

neysem, allahtan bir de kız arkadaşım vardı da o genelde çözüm getiriyordu konuya.
sene 96′, bu kız olan kankam büyük aşk yaşıyor. sevgilisiyle bu aşkım, kuşum böceğim diye flortöz tavırlarla bir aşk böceği durumu yaşarken, ben yine sap. duruma feci kılım ihmal ediliyorum, halbuki benim de sevgilim olsaydı ben de pıtırcık oldurdum diye ama bizimki sevgi kelebeği gibi dolaştığından henüz duruma vakıf olamamış.
bir cumartesi (malum o vakitler gece izin yok, ben alabiliyorum ama belli saate kadar) illa tutturdu “ben gece sende kalıcam gece dışarı çıkıcaz” diye. ben kılım ya diyorum “herkesin geldiği saatte biz çıkıyoruz, ayrıca sen benimle ilgilenmiyosun ben gelmicem”. allem etti kallem etti beni ikna etti abla. biz apar topar kaçtık pashaya (o dönem pek meşhurdu bizim yaş grubu bilir küçükler şimdi sizin reina hesabı).
anammm bir gittik orda başka bir abi daha var, sanmayın beni düşündüklerinden bizimkinin sevgilisinin abisi de gelmiş. ben durumu fazla umursamadım, her zamanki yağmur hesabı ne zaman gidicez acaba diye elimde sigara nalet nalet duruyorum. ama gecenin sonunda yapılan jestler ve iltifatlar sonucu (abi çıtır gördü ya yazıyo ) pek bir etkilenmiş ve hatta şimdilerde çok kolay yakalandığım aşk hastalığına kapılmıştım. biz abiyle nasıl aşk yaşıyoruz anlatamam, gözyüzü pembe ağaçlar kalp şeklinde, ben derslerde soyadımı abininkine convert etmiş imza denemelerindeyim. adam öl dese intihar timi gibi atlicam ortaya o kadar “keller beni eller” durum. pek tabii bunu Diablo’ya (annem) anlatmam mümkün değil (abi benden 6 yaş büyük hem de boşamış bababababa) ama benim çenem pek düşük olduğundan bunu tırt gibi annemin en yakın arkadaşına anlattım. ha annene anlatmışsın, ha en yakın arkadaşına tabii ki sağolsun bizim supersonik anında gitmiş anneme dökülmüş.
Diablo beni yakaladığı gibi çen çen çen yedi. yok ayrılacaksında, seni uyuşturucuya alıştırır da, seni kullanır da ( yaşaıyla uyuşturucunun ne ilgisi var hiç sormayın ben de hiç hakim olamadım annemin teorilerine) ömrümü çürüttü. doğal olarak ben de kendisine ayrıldım çok büyük bunalımdayım bana dokanma ayağı yapmaya başladım.
ama yer mi bizim anadolu çocuğu, bi gün yine okul çıkışı (nişantaşı ışık mezunuyum ben okulu bilenler okul çıkışı okazyonuna hakimdir) kapının önündeki kaldırımda bir arkadaşımla duruyorum. baktım yanımdaki karşı kaldırıma kitlenmiş, merak ettim dedim “kızım manyak mısın ne kitlendin karşıya”, o sanki bana halüsinasyon görüyormuş gibi alçak bir sesle “yağmur şu karşıdaki parmaklıkların arkasında duran annen diil mi?” diye sordu.
dikkatli bakınca gördüm bizimki aralıkları 1 mt. parmaklığın arkasına gizlenmiş beni izliyor. tanrı beni seviyomuş abinin o gün işi var gelmemiş. ben de Diablo’nun oyununu bozucam ya anıra anıra el sallamaya başladım “anneeeee” diye.
bizimki tam aksine sen kimle dans ediyosun hesabı, sanki gördüğüme sevinmiş gibi “ah canım yavrum gel alışverişe götürmeye geldim seni” diyo.
işte tam bir “KELLER BENİ ELLER” anı. ister anlamış gibi yap annen ellesin, ister anlamaza ver keller ellesin.
itiraf etmem lazım o günün sonunda ellenen sadece güccük pilens babam oldu, ben eve torba torba malla gülücükler içinde döndüm annem keza öyle, tatlım babam da yüklenmiş bir kart bakiyesiyle ahahahahahahaha.

Etiketler: adams family, anne, aşk, eller, keller, sevgili, takip