Bazen kendimi eski model bir bilgisayar gibi hissediyorum. Virüse çok açık, koruma progamı çalışmayan, aslında miadı dolmuş bir commodore 64. Para yok yenisini alamıyorum. Sürekli bir format atma ihtiyacı içerisindeyim. Yalnız benim virüsler her formata dayanıklı bir türlü gitmek bilmiyor. Atıyorsun bumerang hesabı dönüyor, hem de yeni yazılımlarla. Hayır arkadaşım zaten model eski, neyin derdindesin? Çökerteceksin de ne olacak. Yeni teknoloji onca model var önünde, onlara git onların içini kemir. Yok illa bu nuh nebiden kalma manda kasa masa üstü bilgisayarı çürüteyim, egom rahatlasın, darısı yeni modellerin başına diyorsan oldu. Yalnız canım benim unuttuğun bir şey var ki bu model çok güçlü virüsler gördü dikkat et kendi başını yeme derler adama.

Virüsleri bertaraf etmek için yeni bir yol buldum. Anne yanı detoksu. Kaçıyorum yani. Yorulduğumda, kaçmak istediğimde benim için en doğru yer annemin yanı. En çok kavga ettiğin insan annen de olsa, en huzur bulduğun zorlanmadan, utanmadan hıçkırarak ağladığın tek yer de annenin yanı. Arınıyorsun bütün virüslerden, gücün geri geliyor, diyorsun ki “bir tek annem olsun bana bir şey olmaz”. Canının acısı gidiyor, kırılmış kalbin onarılıyor, bir başka bakıyorsun her şeye. Hadi bakalım diyorsun bir daha.
Uzun lafın kısası; gücüm geri gelene kadar anamın yanında detokstayım canlar. Virüsleriminden arınıp hadi bakalım bir daha diyene kadar.

Sevgilerrrr, saygılar.